phutsa's profilePhutsaPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
May 21 ใจอ่อนนนนเอาไงกะชีวิตดีวะ
จาสอบผ่านไหมนิ
เซงตัวเองว่ะ
ไอ้เรามันพวกคนใจอ่อน
อ่อนไหวง่าย เชื่อคนง่าย
ไว้ใจคนง่ายเกิน
ทำไงจาใจแข็งกะเค้าซะทีง่ะ
สู้ๆๆๆ อย่ายอมเค้านะ ห้ามใจตัวเองให้ได้ September 15 พายุช่วงนี้พายุเข้า เข้าทั้งชีวิต
ฝนก็ตกหนักแถม E-ตาอ้อยังเอาเงินไปผลานเล่น
พากันไปหากินเหล้าดูบอลตามภาษาผู้ชาย
ใช้ตังค์หมดเยอะก็มาเสียดายทีหลัง
ใจใหญ่นักสมน้ำหน้า
จากที่ฉันจะได้ 8พันกับเป็นว่าไม่ได้ชับาท
ฉันไม่ชอบอีตาเพิ่มมาพูดแทรกตอนคุยกะพี่อ้อ
เหมือนขี้เมามากๆ พูดตามที่พี่อ้อพูดบ้ารึไง
ต่อไปจะไมให้จับเงินักบาท
จะเก็บให้หมดเลย
เมื่อคืนถ้าอยู่ใกล้นี่โดนแระ July 23 ไม่น่าเชื่อไม่นึกเลยว่าคคนคนนึ่งที่ไม่เคยแม้กระทั่งจะคุยกัน
ไม่มีแม้เบอร์ที่จะติดต่อกัน
อยู่มาวันนึ่งเพื่อนบอกว่ามีคนโทรหา
ตอนนั้นแระ งองูลอยมาเต็มๆๆๆ
ด้วยที่ไม่รู้ว่าได้เบอร์มาจากไหน
แล้วคิดยังไงถึงโทรหา
อะไรไปดนจิตให้คิดโทรมา
เกิดคำถามมากมายที่ยังไม่มีคำตอบ
แต่มันก็เป็นเรื่องที่ดีที่พี่น้องจะได้คุยกันซะที
ก็ได้แต่พาวะนาว่าชักวันนึ่งเราจะได้กลับมาเจอกันอีก
และวันนั้นก็ได้มาถึงแล้ว
น้องชายสุดที่รักของฉัน
ถึงแม้จะดื้อ มึน ขี้เหล้าเมายา นักเลง
แต่ยังไงก็เป็นน้องชายของฉัน
เจ้าน้องชายตัวดำ 555+++
May 31 ปลื้มไม่น่าเชื่อว่าจะมีผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นห่วงเรามากขนาดนี้
แค่รู้ว่าเราไม่สบายนิดเดียวสั่งให้นอน อย่าพึ่งทำไรมาก
ถ้ามาหาได้จะมาหาทันที
ถ้าฉันตายเค้าคงอยู่ไม่ได้แน่
แต่เคยทำให้เค้าร้องไห้เพราะนิสัยขี้งอน เอาแต่ใจ
จนทำให้รู้สึกผิดจนถึงทุกวันนี้
น้ำตาผู้ชายไม่ใช่จะไหลง่ายๆ
เฮ่อ....เราไม่น่าเลย
ต่อไปนี้เราจะต้องเปลี่ยนนิสัยให้เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
เพื่อคนที่รักเรา...... January 07 วลัยลักษณ์เกมส์กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 35 เริ่มแล้ว
เดินทางมาตั้งแต่วันที่ 3 ม.ค. 51 ก้อมีปัญหาหลายอย่าง
แต่ก้อผ่านไปได้ อิอิ... December 23 กันและกันDecember 14 เค้าคือใครDecember 12 เรื่องดีๆDecember 10 คิดถึงDecember 06 เที่ยวนครศรีฯวันที่ 29 .11. 50- 3 . 12 . 50
ไปราชการเรื่อง"ประชุมขจับสลากแบ่งสายการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัย ครั้งที่ 35 วลัยลักษณ์เกมส์ ณ ม.วลัยลักษณ์ จ.นครศรีธรรมราช"
ใช้ชีวิตอยู่บนรถตั้ง 5 วัน เมื่อยโคตร อยู่บนรถไม่รู้จะทำไร มีแต่กินกับนอน(กินเยอะด้วย)
พักระหว่างทางขาไปที่ชุมพรบ้านลุงของนุ่ม ของกินเพียบ
ตื่นมาก้อเดินทางต่อไปที่นครศรีฯถึงก้อหาที่กินกินเสด หาที่นอน
ตื่นมาก้อออกเดินทางเข้า ม.วลัยลักษณ์ เพื่อประชุม ไปสายเป็นชั่วโมง โดยตั้งใจ
กลับก้อกลับก่อน เดินทางกลับไปแวะนอนพักที่ชุมพรอีกคืนแต่นอนที่โรงแรม
คนอื่นพากันไปกินข้าวข้างนอกกลับมาประมาน ตี2 กว่า
ต่อไปที่ประจวบฯพักที่อ่าวมะนาว ซึ่งน้ำทะเลที่นี่ทหารบอกว่ามันเปรี้ยว ไม่เชื่อลองถามทหารแถวนั้นดู
อยากกลับมาดูบอลคู่เปิดสนามแต่คงไม่ทันอ. ก้อเลยพักที่อ่าวมะนาวเลย
ถึงไม่ได้ดูสดแต่ก้อดูทีวีเอา
กลับถึงขอนแก่น ตี1 พอดี
เป็นการเดินทางที่มีทุกรูปแบบ โหด มัน ฮา+++++
November 17 เบื่อ โว้ย ????ไม่ได้เข้ามานานแล้วรู้สึก เบื่อๆๆๆ โว้ย๐๐๐๐๐๐เบื่อคนหลอกลวง ทำไมชีวิตต้องเจอแต่คนแบบนี้หลอกลวงกันทั้งนั้น ....ให้ฉันตายใจเพราะรักเธอ......เพราะไว้ใจแล้วชีวิตนี้จะมีใครที่จริงใจเข้ามาบ้างไหม???ฉันเหนื่อยมากแล้วนะ ท้อด้วย เบื่อ ๐๐๐๐๐๐๐๐ต่อไปจะไม่จิงใจกับใครอีกแระโดนมาเยอะแล้วพอแล้ว0"""""""จบ""""""""0November 04 เรื่องของวันนี้วันหยุดแรกของการทำงาน นอนทั้งวันตื่นมาก้อกิน....สบายชีวิตใหม่มันพึ่งเริ่มยังไงก้อต้องสู้ ตอนนี้งานเยอะพอสมควรแล้วยังทำไม่คร่องต้องเรียนรู้ต่อไปเรื่องงานมันไม่เท่าไรแต่ใจนี่ซิ ชั่งเหอะแต่ดีใจนะที่มีพี่ชายที่แสนดีคอยห่วงใยกันตลอดไม่ว่ายามทุกหรือสุขจะมีพี่คอยอยู่ข้างๆแม้ว่าเราจะอยู่ห่างไกลกันมากแต่มันก้อไม่ใช่อุปสรรคก้อต้องขอบคุณพี่ชายคนนี้มากๆ"o" "o" October 13 เริ่มใหม่
ปัจจุบัน คือ กำลังทำ อนาคต คือ ผลของการกระทำไม่สามารถล่วงรู้ได้ว่าจะเป็นอย่างไร แต่เราสามารถเลือกแนวทางของอนาคตได้ คือ ทำปัจจุบันของเราให้ดี ลืมอดีตที่เลวววร้ายยยมันไปให้หมด ถึงยาก แต่ต้องทำ ทิ้งมันไป ไม่ต้องไปสนใจมันอีก เพราะมันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว เจ็บแล้วต้องเรียนรู้จากมัน เรียนรู้ที่จะอยู่กับมันให้ได้ ไม่ขอเป็นคนดีที่ต้องเจ็บอยู่คนเดียว ไม่ขอเป็นคนเลวที่รักเธออีกต่อไป แต่ขอเป็นคนธรรมดาเพียงคนหนึ่งที่มีความสุขบนโลกนี้ก้อพอ October 08 การจากลาไม่ว่าใครๆก้อต้องเจอกับช่วงชีวิตที่เลวร้ายแต่ยังไงมันต้องผ่านช่วงนั้นไปให้ได้ไม่มีใครโชคร้ายตลอดชีวิตหรอกยังไงมันก็แค่การจากลา ของคนที่ไม่เห็นคุณค่าของคนคนหนึ่งที่มีความรู้สึกดีๆให้กันทำตัวเองให้มีค่ากับคนที่มองเห็นคุณค่าของเราดีกว่าลืมอดีตไปให้หมดลืมว่าเคยรักใครลืมว่าเค้าคนนั้นหน้าตาอย่างไรเปลี่ยนชีวิตใหม่พร้อมสู้กับอนาคตที่จะมาถึงแล้วทำปัจจุบันให้มีค่าขอบคุณกำลังใจทุกกำลังใจ ขอบคุณทุกคนที่ทำให้เจ็บมันเป็นประสบการณ์ที่มีค่ามาก ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นOctober 04 วันฝนตกวันนี้สอบ อีกครั้วหนึ่ง คนมาสอบน้อยกว่าครั้งที่แล้วเยอะเลย
โอกาสมีสูง แต่ก้อเผื่อใจไว้บ้าง อะไรมันก้อมีเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
ขนาดใจคนที่ว่าแน่ ยังแปรเปลี่ยนได้ง่ายดาย
ตอนแรกพูดกันดีๆ อยู่ต่อมากลับพูดอีกอย่าง
ซึ้งแล้วน้ำใจคน
ในที่สุดเราก้อต้องกลับมาอยู่กับตัวเอง โดยที่ไม่มีคนมาสนใจ
เหมือนที่ผ่านมา กลายเป็นคนไร้ค่าในสายตา...
เป็นแค่คนอื่นไปแล้ว...ต้องทน ต้องรับความจริง
เป็นแค่คนถูกทิ้งที่เธอไม่เหลียวแล.....อีกต่อไป October 02 ไม่มีวันกลับมา“พรุ่งนี้...ฉันต้องลาก่อน พรุ่งนี้...ฉันต้องจากเธอไป ไม่รู้...จะอีกนานซักเท่าไร ยอดดวงใจ...จะกลับมาเจอ … ห่วงเธอ...ที่คงคิดไม่ต่าง ห่วงเธอ...ตอนที่ฉันไม่อยู่ ฝากฟ้า...เดือนและดาวช่วยดู ให้เธอรู้...ว่าฉันจะคิดถึง ... ขอบคุณ...กับความรักที่มี ขอบคุณ...กับหัวใจที่มอบให้ จากกัน... เพื่อจะมาพบกันใหม่ ห่างเพียงกายแต่ใจเราผูกพัน” September 27 ความจริงที่ปวดร้าว
September 26 สอบสัมภาษณ์
วันนี้ไปสอบสัมภาษณ์มาเป็นคนแรกอีกรู้สึกว่าทำได้ไม่ดีเท่าไร
ก้อมีตัวเก็ง 3 คน ในทั้งหมด 6 คน ไม่คนใดก้อคนหนึ่งได้
ฉันเดาออกอยู่ว่าใครน่าจะได้
คิกว่าเราคงเป็นได้แค่ตัวสำรองแระ
ไม่ว่าเรื่องอะไรเป็นได้แค่สำรอง น่าเศร้าจัง
ชีวิตอะไรจะรันทดขนาดนี้
ทำอะไรก้อไม่เคยดีในสายตาคนอื่นเลย
เซ็งโว้ย
ชีวิตฮ่างๆ
ยังไงก้อสู้ต่อโว้ย...ใครจะเป็นไงชั่ง...มันเถอะ September 17 สุดท้ายก้อเหลือตัวคนเดียวฉันต้องเก้อรอเธอมาตาดำปี๋
หมาแพนดี้มัวหมองปลาทองจ๋า ลืมกันแล้วหรือไรถึงไม่มา ปล่อยแก้วตาให้ต้องเหงาเศร้าหัวใจ I miss you รู้เถอะนะว่าเป็นห่วง คนหลอกลวงงอนแล้วนะจะบอกให้ มันอยากรู้เช้าบ่ายเย็นเป็นยังไง หรือเธอเจ็บป่วยไข้จึงไม่มา นั่งเล่นเกมส์ Computer error จริง everything เป็นเธอ เฮ้อ...แทบบ้า สุดที่ love ของหนูอยู่ไสว้า ณ Pangya ยังรอเธอมาเจอกัน มันโอนอ่อนหวีดหวิวปลิววูบไหว |
|
|